Jego Świątobliwość Gjalłang Karmapa

Jego Świątobliwość Siedemnasty Karmapa uważany jest za trzeciego, po Dalajlamie i Panczenlamie, najważniejszego przywódcę buddyzmu tybetańskiego. Po uciecze z Tybetu do Indii, gdzie otrzymał status uchodźcy, zamieszkał w Dharamsali na przedgórzu Himalajów, w pobliżu rezydencji Jego Świątobliwości Dalajlamy, z którym utrzymuje bardzo bliski kontakt. Karmapa zdecydowanie popiera postawę „drogi środka” duchowego przywódcy Tybetańczyków, która pozwala podtrzymywać dialog z Chinami, sam jednak nie uczestniczy aktywnie w życiu politycznym Tybetu. Jego działalność skupia się głównie na kultywowaniu i promowaniu podstawowych buddyjskich zasad mądrości, współczucia i współzależności oraz konfrontowaniu ich z codziennością współczesnego, zglobalizowanego świata. Jako lider jednej z najważniejszych szkół buddyzmu tybetańskiego, Siedemnasty Karmapa uosabia 900-letnią tradycję, którą z pełną odpowiedzialnością reprezentuje, a zarazem w coraz większym stopniu skupia się na problemach XXI wieku. "Karmapa” znaczy uosobienie aktywności wszystkich Buddhów, czy też „ten, który wypełnia aktywność Buddhów”. Tybetańska tradycja buddyzmu utrzymuje, że wielcy przebudzeni nauczyciele potrafią świadomie kontrolować sposób ponownego przyjścia na świat, by w ten sposób kontynuować swą działalność dla pożytku istot i nauk. To właśnie pierwszy Karmapa, Dusum Khjenpa zainicjował tradycję odnajdywania inkarnacji lamów w Tybecie. Od jego śmierci w roku 1193 kolejni Karmapowie powracali w ciele przejawienia (skr. nirmanakaja), odgrywając niezwykle istotną rolę w utrzymywaniu i popularyzowaniu nauk buddyjskich w Krainie Śniegu.